با توجه به این که در جلسه چهارم از روی قرآن کامل خوانده می شود و صفحه ای به صورت تصادفی انتخاب می شود لازم است استثنائاتی که وجود دارد از آن آگاهی داشته باشیم که در ذیل آمده است

1ـ سكت :در لغت به معناي خاموش و سكوت مي باشد و در تجويد به معناي قطع صدا در هنگام قرائت بدون تجديد نفس است .
اين قاعده فقط در چهار محل از قرآن كريم آمده است .
الف ـ آخر آيه « 1 » سوره كهف .
چنانچه آيات اول و دوم اين سوره با هم خوانده شوند بين كلمات « عِوَجاً » و « قَيِّماً » سكت داده مي شود .
توجه : پايان كلمه عوجاً در هنگام وصل به الف خوانده مي شود .
ب – آخر كلمه « مَرْقَدِنا » و قبل از كلمه هذا در سوره يس آيه 52 .
ج ـ پايان عبارت « وَ قيلَ مَنْ » قبل از كلمه راق در سوره قيمه ، آيه 27
د ـ پايان عبارت « كَلّا بَلْ » قبل از « رانَ » در سوره مطففين آيه 14 .
نشانه سكت در قرآن حرف « س » است كه در محل مورد نظر نوشته مي شود .
2ـ نحوه قرائت الف در پايان هفت كلمه از قرآن : حرف الف در پايان هفت كلمه نوشته مي شود كه چنانچه آن كلمات به وصل خوانده شوند الف تلفظ نمي شود و اگر به آن كلمات وقف گردد حرف الف خوانده مي شود .
اين كلمات عبارتند از :
اَنَا ـ لكِنّا ـ اَلظُّنُونَا ـ اَلرَّسُولَا ـ اَلسَّبيلَا ـ سَلَاسِلَا ـ قَوارِيرَا ( سوره دهر پايان آيه 15 )
3ـ كلمات دو وجهي در قرآن : تعداد شش كلمه در قرآن به دو وجه خوانده مي شوند .
الف ـ يَبصُطُ در سوره « بقره آيه 245 » به صورت يَبْسُطُ (1) خوانده مي شود .
ب ـ بَصْطَةً در سوره « اعراف آيه 69 » به صورت بَسْطَةً (2) نيز خوانده مي شود .
ج ـ مُصَيْطِرونَ در سوره « طور آيه 37 » به صورت مُسَيْطِرونَ (3) نيز خوانده مي شود .
د ـ بِمُصَيْطِرٍ در سوره « غاشيه آيه 22 » به صورت بِمُسَيْطِرٍ (4) نيز خوانده مي شود .
ه ـ ضَعْفٍ در سوره « روم آيه 54 » به ضُعْفٍ نيز خوانده شده است .
و ـ ضَعْفاً در سوره «روم آيه 54 » به ضُعْفاً نيز خوانده شده است .
4 ـ تسهيل همزه : در سوره فصلت آيه 44 « همزه دوم » در عبارت ءَاَعْجَمِيٌّ به به تسهيل خوانده مي شود .
تسهيل همزه در تجويد به معناي آن است كه آن حرف بين همزه و الف تلفظ شود يعني صفت شدت آن حذف گردد .
5 ـ نحوه خواندن عبارت بِئْسَ الِاسْمُ : هنگام خواندن عبارت بِئْسَ الِاسْمُ در سوره حجرات آيه 11 به علت در كنار هم قرار دادن دو حرف ساكن ( لْ ـ سْ ) مي بايست لام ساكن الاسم با كسره خوانده شود و همزه اول كلمه اسم در تلفظ حذف گردد .
6 ـ اشمام :در لغت به معناي اشاره به حركت ضمه و بدون صوت است .
و در تجويد به معناي به حالت در آوردن لبها مي باشد .
نون مشدد در عبارت « لا تَأْمَنّا » در آيه 11 سوره يوسف (ع) به اشمام خوانده مي شود زيرا در اصل چنين بوده است « لا تَأْمَنُنا »
7 ـ اماله كبري : در لغت به معناي ميل دادن و در تجويد به معناي ميل دادن « فتحه » به «كسره » و « الف » به « ياء » مي باشد . حرف « راء » در عبارت مَجْريها در آيه 41 سوره هود (ع) اماله كبري و ترقيق مي گردد .