سیارات منظومه شمسی

سیارات منظومه شمسی را به دو گروه تقسیم می کنند.

گروه اول سیارات داخلی (زمین مانند) شامل: عطارد(تیر) ، زهره(ناهید)، زمین، مریخ(بهرام)

گروه دوم سیارات خارجی (مشتری مانند) شامل: مشتری (برجیس، هرمز، زاوش) زحل (کیوان) اورانوس، نپتون

پلوتو در سال 1930 کشف شد و به عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی معرفی گردید. اما بر اساس جدید ترین اطلاعات و طبقه بندی انجمن جهانی نجوم IAU ،که در سال 2006 انجام شد، منظومه شمسی شامل 8 سیاره می باشد و پلوتو(پلوتون) جزء سیاره های کوتوله طبقه بندی شده است.

قمرهای منظومه شمسی

بررسی هایی که تا کنون انجام شده است تعداد قمرهای سیارات منظومه شمسی به قرار زیر است:

عطارد و زهره هیچ قمری ندارند.

زمین یک قمر دارد(ماه)

مریخ دارای دو قمر به نام های فوبوس و دیموس است

مشتری 63 قمر. 4 تا از بزرگ‌ترین و شناخته شده‌ترین اقمار آن که در سال 1610 توسط گالیله کشف شد به نام‌های آیو، اروپا، گانیمید و کالیستو نامگذاری شده‌اند. از دیگر اقمار مشتری می‌توان به دراستیا، انانک، کارم، الارا، هیمالیا، لدا، لیستیا، متیس، پاسیفا، سینوپ و تب اشاره کرد.

زحل 53 قمر اصلی و 9 قمر موقت دارد. که در مجموع ۶۱ قمر می شود.شناخته شده‌ترین قمر کیوان، تایتان نام دارد که دومین قمر بزرگ در منظومه خورشیدی، بعد از قمر مشتری (گانیمد) است. قمر تایتان از سیاره تیر بزرگ‌تر است. از دیگر اقمار کیوان می‌توان به اطلس، گالیپسو، انسلادوس، یاپتوس، جانوس، میماس، فوئب، و تتیس اشاره کرد.

سیاره اورانوس 27 قمر دارد. ستاره شناسان 5 قمر بزرگ این سیاره را در بین سالهای 1787 و 1948 کشف کردند. بزرگ‌ترین قمر اورانوس تایتانیا نام دارد و چها تای دیگر به ترتیب عبارتند از: ابرون، آمبریل، آریل و میراندا.
برخی از قمرهای کوچک‌تر اورانوس عبارتند از: بلیندا، بیانکا، کلیبان، کوردلیا، کرسیدا، دسدمونا، ژولیت، اوفلیا، پورتیا، پوک و رزالیند.

سیاره نپتون 13 قمر شناخته شده دارد. به علت دوری بسیار زیاد این سیاره از زمین، مشاهده بسیاری چیزها در آن برای ما ممکن نشده است. اولین قمری از نپتون که کشف شد تریتون نام گرفت. اسامی دیگر قمرهای نپتون عبارتند از: دسپینا، گالاتی، هالیمد، لائومدیا، لاریسا، نایاد، نسو، پروتوس، سامات، سائو و تالاسا

پلوتو 3 قمر دارد. بزرگ‌ترین قمر پلوتو کارن نام دارد. کارن(شارون) از پلوتو هم کوچک‌تر است به همین دلیل پلوتو و کارن باهم یک سیستم دوتایی را تشکیل می‌دهند. دو قمر دیگر پلوتو عبارتند از: هیدرا و نیکس . در سال‌های 2011 / 1390 و 2012 / 1391 تلسکوپ فضایی هابل دو قمر دیگر برای پلوتو کشف کرد. قمر چهارم که فعلا P4 نامیده می‌شود، در سال 1390و قمر جدید که فعلا S/2012 (134340) 1 یا P5 نام گرفته، در اواسط تیرماه1391کشف گردید.

منابع:

همشهری آنلاین

دانشنامه ستاره شناسی هفت آسمان