از آن جا که نيمى از مرگ و مير هاى ناشى از سياه سرفه، بخشى از معلوليت هاى ناشى از فلج اطفال، بخشى از تمام مرگ و مير هاى ناشى از بيمارى سرخک قبل از يک سالگى اتفاق مى افتد، واکسيناسيون کامل نوزادان امرى حياتى است. در غير اين صورت ممکن است واکسن ها اثر نکند. بعضى واکسن ها يک بار بايد تزريق شوند. عده اى ديگر از واکسن ها بايد سه بار با فاصله زمانى لا اقل 4 هفته بين هر دو واکسن، تزريق گردند.

مسئله مهم اين است که والدين بدانند در حال حاضر در سال اول زندگى، فرزندشان پنج بار براى انجام واکسيناسيون بايد به مراکز بهداشتى درمانى مراجعه کنند:

ـ در بدو تولد و يا در اولين فرصت بعد از زايمان، نوزاد بايد عليه بيمارى سل واکسينه شود. اولين نوبت واکسيناسيون عليه فلج اطفال نيز در همين موقع صورت مى پذيرد.

ـ پس از 6 هفتگى، والدين بايد نوزادشان را براى اولين تزريق واکسن ديفترى، سياه سرفه و کزاز بياورند. اين سه واکسن با هم در يک آمپول به نام ثلاث، زده مى شود.

ـ در سنين 10 و 14 هفتگى والدين بايد نوزادشان را جهت واکسيناسيون نوبت دوم و سوم ثلاث به مراکز بهداشتى درمانى بياورند يک نوبت ديگر واکسن فلج اطفال نيز در اين دو مراجعه بايد داده شود.

ـ با شروع 9 ماهگى والدين بايد نوزادشان را جهت واکسيناسيون عليه سرخک به مراکز بياورند.

سرخک يکى از خطرناک ترين بيمارى هاى زمان کودکى است. براى چند ماه اول زندگى، کودکان بطور طبيعى در مقابل سرخک مقاوم هستند و اين را از مادر به ارث برده اند. اما پس از 9 ماهگى مقاومت طبيعى پايان مى يابد. کودک در اين موقع در معرض خطر سرخک قرار مى گيرد. و بايد عليه بيمارى واکسينه شود. واکسينه کردن کودک عليه سرخک بلافاصله پس از 9 ماهگى، يک مسئله حياتى به شمار مى آيد.

واکسينه کردن کودکانى که از بيمارى هاى خفيف يا سوء تغذيه رنج مى برند، هيچ اشکالى ندارد بخصوص در جاهايى که بيمارى سرخک و سياه سرفه شايع است، در هر فرصتى براى واکسيناسيون بايد استفاده نمود. پس از تزريق واکسن ها کودک ممکن است گريه کند، تب او بالا رود، بدنش کمى کهير بزند و محل تزريق کمى زخم شود مانند هر بيمارى ديگر بايد به او غذا و مايعات فراوان داده شود، مخصوصا ادامه تغذيه با شير مادر که امرى ضرورى است. اگر ضايعات و عوارض واکسيناسيون به مدت سه روز طول کشيد، کودک بايد به مرکز بهداشت ارجاع داده شود.

هخامنشیان از طریق پیک های سریع خود که "برید" نام گرفته است، پیام رسانی می نمودند یعنی افراد چالاک و ورزیده نظامی که حافظ اسرار بودند، پیام های مکتوب یا شفاهی را منتقل می نمودند. سرخ پوستان احتمالا از طریق دمیدن در شاخ بریده و دستکاری شده حیوانات پیام رسانی می نمودند. بعدا اطلاعات بیشتری ارسال خواهد شد.

بشر از آن زمــان كه به تــوسعه تمدن خود پرداخت، نیازمند به همكاری و ارتباط با دیگران شد و دامنه دار شدن امور شهر نشینی و یا بهتر بگوییم گسترش شهرنشینی مستلزم ایجاد تشكیلات و سازمان هایی برای استفاده صحیح از منابع و افراد بود؛ از این رو داشتن ارتباط و سعی در ایجاد و حفظ حسن تفاهم از زمان های دیرین شرط اساسی سازش و توافق میان گروه ها و ملت های مختلف بود، و بشر از آغاز تاریخ كوشش می كرد، كه وسایلی برای ایجاد ارتباط و تفاهم با دیگران بدست آورد، و از كلیه علوم و فنونی كه در اختیار داشت، بدین منظور استفاده می كرد.

مهمترین نمونه عالی از وسایل ارتباطی در ایران باستان که برای ایجاد حسن تفاهم و به منظور اطلاع رسانی بكار رفته است «كتیبه بیستون» می باشد؛ كه بر صخره های كوه بیستون نقش بسته است.

«داریوش اول» اصلاحات عمده ای را در روش های اداره مملکت صورت داد و این اصلاحات منجر به تشكیلات كشوری و تنظیم مالیات و ایجاد خطوط ارتباطی شد.

داریوش برای مطرح شدن روش هایش برای اولین بار یک اطلاع رسانی جامع را به منظور نشان دادن كارهای خود به عموم افراد ملت های تابع ایران و ایجاد حسن تفاهم در آنها اجرا كرد؛ و در این راه از بهترین وسائلی كه آن زمان وجود داشت استفاده نمود.

او فرمان داد بر صخره های بلند كوه بیستون كه چشمه های دامنه های آن محل اطراق كاروانیان ملت های بزرگ آن زمان چون «آشوری ها»، «بابلی ها» و … بود كتیبه مفصلی به سه زبان معروف آن عصر یعنی «پارسی قدیمی» و «ایلامی» و «بابلی» بنویسند و نسخه هایی از آن را نیز به زبان های مختلف به كلیه كشورهای تابع ایران ارسال کنند؛ تا مطالب آن در سراسر نقاط ایران بزرگ پخش شود.

در واقع این كتیبه مانند یک روزنامه دیواریست كه وسایل ارتباطی امروز از قبیل تلویزیون و رادیو و .. جای آن را پرکرده اند.

در ایران باستان برای حفظ ارتباط و رسانیدن اخبار لازم به عموم مردم اقدامات مهمی انجام شد كه در زیر به آنها اشاره می شود:

_ برای نخستین بار چاپارخانه هایی در سراسر ایران دایر شد كه در آنها همیشه اسب های تازه نفس حاضر بودند و به محض آنكه «چاپار» حامل پیام به آنجا می رسید فورا اسب خود را عوض می كرد و به حركت ادامه می داد.

بدین ترتیب پیام مورد نظر به سریع ترین طرز ممكن تا دور افتاده ترین نقاط ایران ارسال می شد.

_داریوش یک شبكه مخابراتی با استفاده از وسایل موجود آن زمان برای فرستادن پیام های كوتاه و فوری بوجود آورد. این پیام ها بوسیله علائمی كه با ایجاد دود در روز و آتش در شب بر روی ارتفاعات داده می شد به سرعت منتقل می گشت و به نقاط دور دست كشور می رسید.

_ با وجود فقدان چاپ و كاغذ در دوره هخامنشیان دستورات یا قوانین دولتی بر روی لوح های فلزی حک می شد؛ و به كلیه نواحی ایران ارسال می گردید تا عموم افراد كشور از آن آگاه شوند.

در دوره ساسانیان خط و كتابت در ایران توسعه و پیشرفت بسیار یافته بود و علاوه بر سه طبقه رسمی جامعه كه «موبدان» و «جنگ آوران» و «كشاورزان» بودند؛ طبقه چهارمی به نام «دبیران» به وجود آمدند.

كار این طبقه عبارت بود از نوشتن نامه ها و پیام های دستگاه های دولت و یا اشخاص به طرزی مؤثر و مفهوم با رعایت اصول ادبی و هنری.

به عقیده مورخین این تلاش ها و اقدامات ایرانیان پایه های نخستین اصول ارتباطات امروز را بنیان نهاد.



در نقش برجسته هاي بزرگ و زيباي تخت جمشيد، بارها به تصاويري بزرگ از شير پارسي برمي خوريم ، گاهي هنرمند هخامنشي شيري را در حال شکار گاوي نر روي سنگهاي سرد حجاري کرده و گاهي پادشاه هخامنشي را مي بينيم که در حال شکار شيري خشمگين است.
شير نشانه قدرت و شجاعت است و اگر پادشاهي به شکار آن مي رفت به حتم در نگاه مردمش شجاع و جنگجو به نظر مي آمد. براي ديدن اين شيرها کافي است سري به موزه ايران باستان در تهران بزنيم تا به اهميت نقوش شير پارسي در بين سلاطين و هنرمندان ايراني پي ببريم اما پس از اسلام هم اين گربه بزرگ اهميت زيادي داشت ، اگر شيرهاي رام نشده در مقابل فردي آرام مي گرفتند و به سويش هجوم نمي بردند مردمان قديم آن فرد را از خانواده اهل بيت ع مي دانستند. براي نمونه در اردبيل ورودي مقبره شيخ جبرائيل پدر شيخ صفي الدين اردبيلي (بنيانگذار صوفي گري در ايران) نقوشي از شير پارسي ديده مي شود. شهرستان ايذه در شمال خوزستان که تا مدتي ديگر برخي از آثار تاريخي خود را در زير آب مي بيند (به خاطر پروژه سد کارون 3) ميزبان شيرهاي سنگي است.

- با توجه به محدود بودن تعداد ميكروسكوپ‌ها در مدارس، بهتر است گروه‌بندي مناسبي انجام شود تا همه‌ي دانش‌آموزان بتوانند در فرصت مناسب با ميكروسكوپ كار كنند.

- پيشنهاد مي‌شود ابتدا اجزاي ميكروسكوپ (مطابق شكل كتاب) در روي يك ميكروسكوپ نشان داده شوند.

- پس از اطمينان از يادگيري اجزاي ميكروسكوپ، مراحل كار با ميكروسكوپ آموزش داده شود.

- در اين دو مرحله مي‌توانيد از فيلم آموزشي تهيه شده نيز استفاده نماييد.

- براي يادگيري بهتر، گروه‌ها مي‌توانند اجزا و مراحل كار را در گروه خود بازآموزي نمايند.

- پس از آن مي‌توانيد كار را با نمونه‌هاي ديگر ادامه دهيد.

- با توجه به كم بودن وقت جلسات در دوره‌ي ابتدايي، دانش‌آموزان مي‌توانند در هر جلسه، يك يا دو مورد  از فعاليت‌ها را در گروه‌ها انجام دهند و معلم با راهنمايي‌هاي خود و هدايت آنها، طوري عمل نمايد كه همه‌ي دانش‌آموزان مهارت كار با ميكروسكوپ را تجربه نمايند.

- اگر تعداد ميكروسكوپ‌ها كم است سعي شود با هماهنگي با مدير مدرسه براي سال‌هاي آتي، تعداد بيشتري ميكروسكوپ تهيه شود.

- براي هر فعاليت از دانش‌‌آموزان گزارشي به‌صورت رسم شكل خواسته شود تا دانش‌آموزان به‌صورت فعال‌تر در گروه شركت نمايند.

درس در يك نگاه

در اين درس زنجيره غذايي و جايگاه هر موجود زنده در آن مرور وبه منظور تعميق آموخته‌هاي قبلي دانش‌آموزان، بر مفهوم ارتباط غذايي بين جانداران تأكيد مي شود. دانش‌آموزان از طريق آشنايي با رابطه همزيستي به تنوع روابط بين حانداران و اهميت اين روابط در زندگي جانداران پي مي برندو نسبت به مشاهده رفتارهاي جانوران در محيط‌هاي طبيعي حساس مي شوند.فعاليت هاي اين درس در جهت توجه هر چه بيشتر دانش‌آموزان به محيط پيرامونشان و ايجاد حساسيت نسبت به حفظ گياهان و جانوران طراحي شده اند.همچنين دانش‌آموزان درمي يابند كه طبيعت از مواهب الهي است وحفظ و استفاده درست از آن يكي ار راه هاي سپاس گزاري از خالق است.

اهداف / پيامد

درپايان اين درس انتظار مي رود دانش‌آموزان بتوانند

سطح 1- ارتباط هاي ساده اي بين جانداران پيرامون خود گزارش و اهميت محيط هاي طبيعي رابيان كنند.

سطح 2- ضمن گزارش ارتباط هاي ساده بين جانداران بتوانند اهميت اين ارتباط را در زندگي هريك از جانداران وتأثير حفظ محيط هاي طبيعي در اين ارتباط ها بيان كنند.

سطح 3- بتوانند تنوع ارتباط بين جانداران را گزارش كنندو وابستگي جانداران به زيستگاهشان را با ارائه گزارش يا مقاله نشان دهند.

درس در يک نگاه

بحث اصلي اين درس،‌ بيماري‌هاي واگير و غيرواگير است كه ضمن مقايسه‌ي آنها، راه‌هايي را براي جلوگيري از مبتلاشدن به اين بيماري‌‌ها معرفي مي‌كند و در كنار آن، سدهاي دفاعي بدن توضيح داده مي‌شود. همچنين به راه‌هاي بالابردن مقاومت بدن براي پيشگيري از بيماري‌هاي واگير و بعضي از رفتارهاي سالم كه از بروز بيماري‌هاي غيرواگير جلوگيري مي‌كنند اشاره‌اي مي‌شود.

اهداف/ پيامد

در پايان اين درس انتظار مي‌رود دانشآموزان بتوانند:

سطح 1: تفاوت بيماري‌هاي واگير و غيرواگير را بيان كند و بعضي از عوامل مؤثر در بروز آنها را گزارش نمايد.

سطح2: با ذكر مثال‌هايي بيماري‌هاي واگير و غيرواگير را مقايسه نمايد و راه‌هاي پيشگيري از آنها را بيان نمايد.

سطح 3: بتواند واگير و غيرواگير بودن بيماري را تشخيص دهد و به راه‌هاي بالابردن مقاومت بدن براي جلوگيري از بيماري‌هاي واگير و رفتارهاي سالم براي جلوگيري از بيماري‌هاي غيرواگير اشاره نمايد.

   يكي از اشكال همزيستي فيزيولوژيكي بين دو حيوان از جنس مختلف است كه معمولا يكي از آنها ( انگل) كوچكتر و ضعيفتر بوده و در سطح يا داخل بدن جنس قوي تر (ميزبان) زنگي و تغذيه كرده و در بدن او ايجاد اختلال مي نمايد.

انواع زندگي انگلي

-     انگلهاي داخلي(Endoparasites): انواعي كه در داخل حفرات يا بافتهاي بدن ميزبان و حتي داخل سلولها زندگي مي كنند.

-     انگلهاي خارجي(Ectoparasites): انواعي كه در سطح بدن ميزبان زندگي مي كنند.

-       انگلهاي اختياري(Facultative Parasites): انگلهائي كه مي توانند هم بصورت آزاد و هم بصورت انگلي زندگي كنند و بطور كلي در هيچيك از از مراحل زندگي متكي به ميزبان نيستند.

-       انگلهاي اجباري(Obligatory Parasites): انگلهائي كه در قسمتي از طول زندگي خود  اجبارا احتياج به ميزبان دارند.

-       انگلهاي موقت(Temporary Prasites): انگلهائي كه داراي زندگي آزاد بوده و متناوبا جهت كسب غذا به ميزبان حمله مي كنند.

-      انگلهاي دائمي(Permanent Parasites): انگلهائي كه در تمام طول زندگي و يا بيشترين قسمت از دوران زندگي خود را در بدن ميزبان به سر مي برند و در آن تكامل و تكثير حاصل مي كنند.

-       انگل اتفاقي(Accidental Parasites): انگلهائي كه بطور اتفاقي وارد بدن ميزباني غير از ميزبان اصلي خود مي شوند.

-       انگلهاي سرگردان(Erratic Parasites): برخي مواقع انگل در اثر عواملي از محل زيست اصلي خود به نقطه ديگري از بدن رفته و در آنجا جايگزين مي شود.

-      انگلهاي تك ميزباني(Monoxenouse Parasites): انگلهائي كه دوره زندگي خود را در بدن يك ميزبان مي گذرانند.

-       انگلهاي چند ميزباني(Heteroxenouse Parasites): انگلهائي كه دوره زندگي خود را در بدن دو يا چند ميزبان مي گذرانند.

-       انگلهاي بيماريزا(Pathogen Parasites)

-      انگلهاي بي ضرر(Saprophyte Parasites)

پراكندگي:

آنگولا، بنين، بوتسوانا، بوركينا فاسو، بوروندي، كامرون، جمهوري افريقاي مركزي، چاد، كنگو، مصر، اتيوپي، گينه ي استوا، گابون، گامبــيا، غنا، گينه، گينه ي بيسائو، ساحل عاج، كنيا، ليبريا، ماداگاسكار، مالاوي، مالي، موزامبيك، موريتانيا، نامبيا، نيجر، نيجريه، روآندا، سنگال، سيرا لئون، سومالي، افريقاي جنوبي، سودان، سوئيزلند، تانزانيا، توگو، اوگاندا، زئير، زامبيا، زيمبابوه. این گونه به تازگی در سرزمین رژیم اشغالگر قدس و چندی پیش (اوایل قرن نوزدهم) از جزایر cormoros منقرض شده است (ظاهراً به دلیل خشکسالی شدید و کمبود زیستگاه).

زيستگاه:

آنها در گستره ی وسیعی زندگي مي كنند كه نشان از موفقيت و پراكنش بالای آنهاست. كروكوديل نيل در رودها، درياچه ها و باتلاق هاي آب شيرين و آبهاي شور زندگي مي كند. نيمه بالغ ها كه حدود 2/1 متر طول دارند، در زيستگاه هاي مختلف، بدور از حوزه هاي زاد و ولد و جفت گيري پراكنده هستند. كروكوديل ها، زيستگاه خود را با حفر نقب هاي زيرزميني به شكل مطبوع خود در مي آورند تا از شرايط نامساعدی مثل بالا رفتن درجه حرارت هوا در امان بمانند

وضعيت:

جمعيت تقريبي در طبیعت: 250.000 تا 500.000 رأس

شكل ظاهري:

تنوع چشمگيري از كروكوديل هاي نيل در حوزه ي گسترده ي زيست خود، زندگي مي كنند. اين گونه ي تمساح، از جثه ي بزرگي برخوردار است و معمولاً طول متوسط آن 5 متر است. گزارش هاي معدودي از 6 متر نيز وجود دارد. گزارشات مشكوكي از كروكوديل هاي 7 متري نيز وجود دارد كه قابل تأييد نيست. شواهدي در دست است كه ثابت مي كند كروكوديل نيل در كشورهاي سردتر مثل افريقاي جنوبي رشد كمتري (4 متر) دارد.

دو گونه ي كروكوديل كوتوله ي نيل شناسايي شده اند كه در انتهاي خط مرزي حوزه ي زندگي آنها، يعني در مالي و حتي صحراي ساهارا زندگي مي كنند. با توجه به شرايط نيمه مطلوب زندگي آنها، متوسط طول بالغ هاي كوتوله به 2 تا3 متر مي رسد. نوزادان به رنگ قهوه اي زيتوني تيره با نوارهاي سياه بروي دم و بدن هستند.اين نوارها در بالغ ها كمرنگ تر است.

تغذيه:

نوزادان هرچند كه محدود به تغذيه از بي مهرگان آبزي كوچك و حشرات هستند، اما به سرعت رشد مي كنند و طعمه هاي بزرگتر مثل مهره داران (از قبيل ماهي ها، دوزيستان و خزندگان) را مي بلعند. بالغ ها، تنوع وسيعي از مهره داران بزرگ مانند بزكوهي، بوفالو، اسب هاي آبي كوچك و گربه هاي بزرگ را در منوي غذای خود دارند. با اين حال، ماهي ها و مهره داران كوچكتر بخش عمده ي رژيم غذايي آنها را تشكيل مي دهند. همانند كروكوديل آب شور، كروكوديل رود نيل نيز در آدمخواري آوازه اي بهم زده و حتي بيش از همه ي گونه هاي تمساح آمار كشتن انسان را در كارنامه ي خود دارد. آنها همرديف شيرها و اسب هاي آبي، هرساله باعث مرگ چندصد انسان مي شوند، هرچند كه آمار دقيق كشته ها هرگز قابل تأييد نيست. كروكوديل نيل از خوردن لاشه و مردار نيز ابائي ندارد و به همراه چند جانور ديگر كه حضور يكديگر را پذيرفته اند، به خوردن لاشه ها مشغول می شوند.

کروکودیل های رود نیل همچنین رابطه و تعامل دوستانه ای با چند گونه از پرندگان (مانند نوعی مرغ باران) دارند که مشهور است این پرندگان هنگامی که کروکودیل دهان خود را باز نگه می دارد، تکه های باقی مانده ی گوشت را از لابلای دندان های او برمی دارند. پرندگان غذاي خود را مي خورند و كروكوديل دندان هايش را از تكه هايي كه قادر به خوردن آنها نيست، تميز مي كند. درست است كه تشخيص و تأييد وجود چنين رابطه ي دوطرفه اي از شواهد و گزارش هاي نيمه موثق مشكل است، اما اين رابطه بيشتر فرصت طلبانه بنظر مي آيد تا همزيست گرايانه!

حيوانات و طعمه هاي بسياري زير شاخه هاي فرورفته در آب و سنگ ها يافت شده اند كه طبق گزارش، كروكوديل اين طعمه هاي اضافي را ذخيره كرده تا در فرصتي ديگر، آنها را ببلعد. برخي معتقدند كه طعمه بايد تجزيه شده و اعضاي آن از هم جدا شود تا كروكوديل بتواند قطعه هاي گوشت را تكه تكه كند، اما چنين چيزي بعيد است. شايد طعمه پس از مرگ اگر مدتي در آب بماند نرم تر مي شود، اما در صحت اين مطلب شكي نيست كه كروكوديل ها گوشت فاسد نمي خورند. در هنگام بلعيدن طعمه، بعضي از كروكوديل ها ضمن اينكه لاشه را با آرواره هاي قدرتمندشان محكم چسبيده اند، بدن خود را نيز به چرخش در مي آورند. تكيه گاهي كه ديگر كروكوديل ها برای یک کروکودیل دیگر درست می کنند، تكه كردن قطعه هاي بزرگ را ممكن ساخته و بلعيدن را آسان مي نمايد. از ديگر رفتارهاي جمعي آنها هنگام خوردن غذا مي توان به محصور كردن يك ناحيه از آب اشاره كرد كه ماهي هاي آنرا جمع كرده، مي بلعند.

در چنين موقعيت هايي، يك سلسله مراتب در ترتيب غذا خوردن وجود دارد: حيوانات بانفوذ و غالب پيش از بقيه غذا مي خورند. غالباً كروكوديل ها بصورت گروهي به خشكي مي آيند و تا چندصد متر خارج از آب، بدنبال لاشه و مردار مي گردند. همچنين ديده شده كه بالغ ها هنگام شكار ماهي با استفاده از دم و بدن خود، طعمه را احاطه كرده و به سمت ساحل هدايت مي كنند و در آنجا با يك حركت سريع آرواره، براحتي آنرا مي گيرد. رفتارهاي اجتماعي در كروكوديل هاي نيل همواره كوچك و بي اهميت شمرده مي شود، در حالي كه هنوز هم جنبه هاي بسياري از آنان ناشناخته مانده است.

توليد مثل:

اين گونه ي تمساح گودالي به ارتفاع 50 سانتيمتر، چندين متر دورتر از آب در ساحل هاي شني حفر مي كند. لانه ها ممكن است نزديك به هم ساخته شوند. مدت زمان اين رفتار لانه سازي بسته به مكان جغرافيايي متغير است- در شمال، عمليات لانه سازي به هنگام فصل خشك و در جنوب، در آغاز فصل باران، معمولاً بين نوامبر تا پايان دسامبر شروع مي شود. ماده ها به طول تقریبی 6/2 متر به بلوغ جنسي مي رسند و نرها1/3 متر. تمساح ماده بين 40 تا 60 تخم در لانه مي گذارد، كه اين رقم در ميان جمعيت هاي مختلف، متفاوت است. ماده تمام وقت در كنار لانه مي ماند. دوره ي جوجه كشي بطور متوسط بين 80 تا 90 روز طول مي كشد (بين 70 تا 100 روز متغير است)، پس از آن ماده سر لانه را باز كرده و جوجه ها را به درون آب حمل مي كند. بر اساس گزارشات، هم تمساح نر و هم تمساح ماده در كمك رساني به نوزادان سهم مساوي دارند؛ آنها به آرامي تخم ها را بين زبان و كام (سقف دهان) خود مي شكنند. نوزادان تازه سر از تخم درآورده تا دو سال پس از تولد در كنار مادر مي مانند و اغلب با ماده هاي ديگر بصورت گروهي زندگی می کنند.همانند ديگر گونه هاي كروكوديل، افراد جوان سعي مي كنند از قلمرو كروكوديل هاي بزرگ دوري كنند (تا خورده نشوند). علي رغم مراقبت هاي تمساح ماده در مدت دوره ي جوجه كشي، درصد بالايي از لانه ها مورد تهاجم حيوانات مختلف، از كفتارها و سوسمارها (بزمجه ها)گرفته تا انسان قرار مي گيرد. اين تهاجم و غارت اغلب زماني صورت مي گيرد كه كروكوديل ماده مجبور است براي تنظيم حرارت بدن خود موقتاً لانه را ترك كرده و به داخل آب برود.

http://crocodilian.blogfa.com/post-57.aspx

در روزگاران قدیم، كوچكترین موجودات زنده ای كه مردم می شناختند آن هایی بودند كه به زحمت با چشم دیده می شدند. ولی آیا ممكن بود موجوداتی هم باشند كه با چشم دیده نشوند؟ اگر با چشم دیده نمی شدند، با چه وسیله ای ممكن بود آن ها را دید؟ البته در آن زمان هم مردم با وسایلی می توانستند كاری كنند كه ذرات خیلی كوچك، بزرگتر از آنچه بودند نشان داده شوند. مثلاً بعضی از مردم متوجه شده بودند كه اگر از میان شیشه ای كه سطح آن منحنی باشد به ذرات خیلی كوچك نگاه كنند، آن ها بزرگتر از آنچه هستند به نظر می آیند.

در حدود سال 1650 میلادی دانشمندان با این شیشه های منحنی به چیز های خیلی كوچك نگاه كردند و به دقت به بررسی آن ها پرداختند. اسم این شیشه ها را، كه سطح منحنی داشتند، عدسی گذاشتند. زیرا شكل آن ها مثل دانه های عدس بود. معمولاً برای اینكه به چیز های بسیار كوچك نگاه كنند، بیش از یك عدسی به كار می بردند و عدسی ها را در دو انتهای یك لوله ی فلزی جا می دادند. اسم ین لوله را، با عدسی هایی كه درون آن بود، میكروسكوپ گذاشتند.

میكروسكوپ از دو واژه ی یونانی "میكرو" به معنی كوچك و "اسكوپ" به معنی دیدن، گرفته شده است. بنابراین میكروسكوپ یعنی دیدن ذرات كوچك. یكی از موجودات كوچك زنده كه دانشمندان بیش از همه آن را مورد مطالعه قرار دادند، كك بود.

قبل از اختراع میكروسكوپ در اواسط قرن هفدهم، مشاهده ی سلول مقدور نبود، زیرا سلول واحد بسیار كوچكی است كه با چشم غیر مسلح، قابل رویت نیست. روبرت هوك اول بار در سال 1665 زیر میكروسكوپ ابتدایی كه خود ساخته بود، سلول های مرده را در برش های چوب پنبه مشاهده كرد. این سلول های تو خالی و متصل به هم، شكل لانه ی زنبور داشتند و هوك آن ها را "سلول" نامید كه در زبان لاتین مفهوم اتاق كوچك دارد.

لیوون هوک در سال 1683 میلادی، عدسی دیگری ساخت كه می توانست ذرات خیلی خیلی كوچك را نشان دهد. وی فكر می كرد كه این ذرات خیلی كوچك باید موجودات زنده ای باشند. ولی آن ها به قدری كوچك بودند كه فقط مثل نقطه ها و میله های كوچكی به نظر می آمدند. او نمی توانست عدسی دیگری بسازد كه آن قدر قوی باشد كه بتواند آن ها را واضح نشان دهد. این بود كه ناچار مطالعه ی آن ها را رها كرد.

بعد ها این ذرات كوچك را كه او نخستین بار دید، باكتری نامیدند. باكتری از واژه ای یونانی به معنی میله ی كوچك گرفته شده است. لیوون هوك نخستین كسی بود كه میكروب ها را دید، و تا صد سال بعد هیچ كس دیگری پیدا نشد كه بتواند كاری بهتر از او انجام دهد. سر انجام، در سال های دهه 1780 میلادی، اوتوفریدریك مولر، زیست شناس دانماركی ترتیبی داد كه میكروب ها اندكی واضحتر نشان داده شوند. او نخستین كسی بود كه تلاش کرد تا باكتری ها را برحسب شکل های متفاوت، به گروه های مختلف تقسیم كند.

عدسی ها برای اینكه چیز ها را بزرگتر از آنچه هستند نشان دهند پرتو های نور را می شكنند، ولی همه رنگ های نور را به یك اندازه نمی شكنند. نور معمولی تركیبی از چندین رنگ است. در آن زمان، وقتی كه میكروسكوپ ها را طوری میزان می كردند كه ذرات كوچك را به یكی از این چند رنگ بطور واضح نشان دهند، رنگ های دیگر مبهم می شدند. برای همین باكتری هایی كه زیر میكروسكوپ دیده می شدند مبهم به نظر می آمدند و مثل این بود كه كُرك رنگینی دورشان را گرفته باشد. ولی در سال 1830 میلادی، جوزف جكسون لیستر، عینكساز انگلیسی كه سر و كارش با ساختن عدسی بود، دو نوع عدسی را با هم تركیب كرد که هر یك از آن ها رنگ ها را به نحو متفاوتی می شكست. هر تاثیری كه یك عدسی در رنگ ها داشت، عدسی دیگر عكس آن تاثیر را داشت، چنانكه یك عدسی تاثیر های نامساعد عدسی دیگر را خنثی می كرد. به این ترتیب، تركیب این دو نوع عدسی با یكدیگر سبب می شد كه چیز های كوچك به رنگ اصلی خود و بطور واضح نشان داده شوند. با بهبود روش های میكروسكوپی، دانشمندان توانستند بافت های گوناگون را بررسی كنند.

اختراع میكروسكوپ تحول بزرگی در علم زیست شناسی بوجود آورد. با به كارگیری این ابزار قوی، بشر توانست ذراتی را كه با چشم دیده نمی شوند مشاهده كند: یك سلول جانوری را در نظر بگیرید كه قطر متوسط آن بین 10 تا 20 میکرون است، این سلول 50 بار کوچکتر از ریزترین جسم قابل روییت با چشم غیر مسلح است. بنابراین تنها با اختراع میکروسوپ نوری بود که آدمی توانست سلول را ببیند.

بعد از گذشت چند قرن، میكروسكوپ همچنان نقش مهمی در پژوهش های زیستی ایفا می كند و در سال های اخیر تحولات شگرفی در بهبود كیفیت آن صورت گرفته است. یكی از عمده ترین پیشرفت ها در ساخت میكروسكوپ، اختراع نوع الكترونی آن در دهه 1940 بود كه امكان مشاهده ی ذرات و اندامك های درون سلولی را بهتر از گذشته فراهم كرد. امروزه میكروسكوپ نه تنها جهت بررسی شكل و ساختار نمونه های زیستی مورد استفاده قرار می گیرد، بلكه در تعیین ارتباط بین ساختارهای تشكیل دهنده ی سلول و فعالیت های گوناگون آن ها نیز نقش به سزایی ایفا می كند.

● آماده کردن نمونه میکروسکوپی :

جسمی با میکروسکوپ قابل مشاهده است که نور بتواند از آن عبور کند و از عدسی ها گذشته به چشم برسد به علاوه این جسم بایدآن قدر نازک باشدکه جزییات ساختاری آن به وضوح دیده شود . از این رو برای مشاهده و بررسی جاندار بسیار کوچک یا قسمتی از بدن جانوران و گیاهانی با "روشهای ویژه تهیه برش ها " ( از قبیل برش گیر دستی و میکروتومی که به کمک آن مقاطع بسیار نازکی از یک اندام یا بافت تهیه می کنند ، روش ثابت کردن و رنگ آمیزی ) برش بسیار نازکی از جسم تهیه می کنند که اصطلاحا آنها را نمونه میکروسکوپی می گویند .جسمی را که می خواهند در زیر میکروسکوپ مشاهده کنند روی یک تیغه شیشه ای نازک ( لام ) یا اسلاید ( Slide ) قرار می دهند و سپس آن را با تیغه بسیار نازک شیشه ای لامل ( Lamella ) می پوشانند .

 ● طرز نگه داشتن لام و لامل :

همیشه لبه لام ولامل را در دست می گیرند و از تماس انگشتان با سطح آنها خودداری می شود.

 اکنون برای شروع کاربا میکروسکوپ می توانید یک نمونه میکروسکوپی ساده را به طریق زیرتهیه کنید :

 الف) لام تمیزی را روی میز قرار دهید و با قطره چکانی یک قطره آب در وسط آن بچکانید .

 ب) قطعه بسیار کوچکی ( به اندازه یک سانتی متر مربع ) از کاغذ روزنامه ببرید وآن را با پنس روی یک قطره آب وسط لام قرار دهید و چند لحظه صبر کنید تا کاغذ خوب خیس شود .

 ج) لاملی را بر دارید و یک لبه آن را با زاویه حدود 45 درجه روی لام تکیه دهید و سپس آن را با نوک سوزن به آرامی پایین بیاورید تا کاغذ را بپوشاند.

 با این عمل از تشکیل حباب هوا بین لام ولامل جلوگیری می شود

● تنظیم میکروسکوپ

الف ) میکروسکوپ را طوری روی میز قراردهید که بازوی آن به سمت شما و صفحه آن به سمت مقابل شما باشد .

 ب ) صفحه گردان را بچرخانید وعدسی ضعیفی را که کوتاه تر است و کوچکترین عدد ( بزرگنمایی ) روی آن نوشته شده است در امتداد لوله میکروسکوپ قراردهید ضمناً به صدای جا افتادن عدسی توجه کنید .

 ج ) ازعدسی چشمی به داخل میکروسکوپ نگاه کنید و نور آن را تنظیم کنید . برای کم وزیاد کردن نور می توانید روزنه دیافراگم را آن قدرتغییر دهید تا میدان دید روشن و واضح شود ولی نور شدید و زننده نباشد .

 د ) نمونه میکروسکوپی آماده شده را در زیر میکروسکوپ بگذارید این نمونه در روی صفحه میکروسکوپ و در زیر گیره هایی آن قرار دهید به طوری که نور در لوله میکروسکوپ بیفتد و میدان دید شما را کاملاٌ روشن کند .

 و ) در حالی که از پهلو به میکروسکوپ نگاه می کنید با پیچ بزرگ تنظیم لوله میکروسکوپ را آن قدر پایین بیاورید تا عدسی ضعیف تقریباٌ به یک سانتی مترسطح لامل برسد .

 ه ) از عدسی چشمی به درون لوله میکروسکوپ نگاه کنید و پیچ بزرگ تنظیم را آهسته بچرخانید تا حروف به وضوح مشاهده گردند

ر) برای عوض کردن عدسی ضعیف و مشاهده با عدسی قوی ، صفحه گردان را بچرخانید تا عدسی قوی در امتداد لوله میکروسکوپ قرار گیرد . برای جلوگیری از برخورد عدسی قوی با سطح لام ، ابتدا لوله میکروسکوپ را کمی بالا بیاورید وسپس عدسی قوی را به جای عدسی ضعیف قرار دهید و میزان کنید.

 1) هیچگاه نوک عدسی را بر روی لام فشار نیاورد.

2) بعد از خاموش کردن میکروسکوپ حداقل 10 دقیقه از حرکت دادن دستگاه اجتناب کنید.

3) قبل ازاستفاده از میکروسکوپ به تمیز بودن عدسیها مطمین شوید.

4) ازاستفاده کردن دستمال کاغذی جهت تمیز کردن لنزها پرهیز نمایید.

5) همواره برای دیدن نمونه ها از عدسیهای با شماره ضعیف به سمت عدسیهای قوی بروید.

6) در هنگام استفاده از عدسیهای با قدرت بالا به همان نسبت شدت نور میکروسکوپ را بالا ببرید.

 7) در هنگام قراردادن اسلاید در میکروسکوپ و برداشتن آن از میکروسکوپ توجه داشته باشید که عدسیهای در تماس با اسلاید نباشند.

 8) بعد از استفاده کردن از روغن ایمرسیون عدسی را با مایع مخصوص تمیز نمایید.

1- عدسي‌هاي چشمي:

 اين عدسي‌ها كه تصوير نمونه را به چشم مي‌رسانند در انتهاي لوله‌اي قرار دارند و در بعضي ميكروسكوپ‌ها به‌صورت پيچي ودر بعضي به‌صورت كشويي وارد لوله مي‌شوند. روي آنها بزرگنمايي نوشته شده است. معمولاً بزرگنمايي آنها ×10 است ولي در بعضي ×5 و ×20 نيز ممكن است باشد.

در ميكروسكوپ‌هاي دوچشمي فاصله‌ي اين دو عدسي قابل تنظيم است. در بين آنها بخش ميلي‌متري وجود دارد كه روي آن اعدادي نوشته شده است. هر شخصي فاصله‌ي دو چشم ثابتي دارد كه مي تواند آن را براي خود تنظيم كند تا نمونه‌ها را بهتر مشاهده نمايد.

براي تنظيم فاصله‌ي دو عدسي، ابتدا آن را روي حداكثر قرار مي‌دهيم، داخل عدسي‌ها را نگاه مي‌كنيم، دو دايره‌ي مجزا ديده مي‌شود به آهستگي فاصله‌ي دو عدسي را كم مي‌كنيم تا دو دايره بر هم منطبق شوند.

2- عدسي‌هاي شيئي:

 اين عدسي‌ها بر روي صفحه‌ي دايره‌اي به نام صفحه‌ي چرخان قرار دارند و اندازه‌هاي متفاوتي دارند. با چرخاندن اين صفحه، مي‌توان هركدام را در مسير نور قرار داد. قرار گرفتن عدسي در مسير نور با صداي چفت‌شدن خاصي همراه است. اگر عدسي دقيقاً در مسير نور نباشد ميدان ديد به صورت تاريك تا دايره‌ي ناكامل ديده مي‌شود.

تعداد عدسي‌هاي شيئي در ميكروسكوپ‌هاي قديمي متفاوت است ولي معمولاً 4 عدد است:

- بزرگنمايي كم كه معمولاً ×4 است (كوچكترين عدسي).

- بزرگنمايي متوسط كه معمولاً ×10 است.

- بزرگنمايي زياد كه معمولاً ×40 است.

- بزرگنمايي خيلي زياد يا روغني كه معمولاً ×100 است (بزرگترين عدسي).

اين عدسي‌ها با پيچاندن باز و بسته مي‌شوند و مي‌توان آنها را از كوچك به بزرگ مرتب نمود.

3- صفحه‌ي ميكروسكوپ:

 صفحه‌ي سوراخ‌دار كه نمونه روي آن قرار مي‌گيرد.

4- گيره‌ي نگهدارنده:

 نمونه را در محل خود محكم نگه مي‌دارد و با فنري محكم شده است.

5- پيچ حركت لام:

 در ميكروسكوپ‌هاي جديد وجود دارد. دو پيچ جداگانه يا سوار بر هم هستند كه يكي لام را به جلو و عقب و ديگري آن را به چپ و راست مي‌برد.

6- كندانسور (متمركزكننده‌ي نور):

 مجموعه‌اي از عدسي‌ها و يك دريچه (ديافراگم) است كه نور را از لامپ گرفته، بر روي نمونه متمركز مي‌كند. ديافراگم كه با اهرمي باز و بسته مي‌شود ميزان نور ورودي بر روي نمونه را كم يا زياد مي‌كند.

كندانسور با پيچي در محل خود محكم شده است كه با شل كردن آن مي‌توان كندانسور را تنظيم و حتي خارج نمود.

ميكروسكوپ‌هاي قديمي ممكن است كندانسور نداشته باشند.

7- پيچ‌هاي تنظيم‌كننده‌ي تصوير:

 در بيشتر ميكروسكوپ‌ها دو عدد هستند كه يا جداگانه يا بر روي هم قرار گرفته‌اند.

1-7- پيچ ماكرو يا تند (پيچ بزرگتر): فاصله‌ي نمونه و عدسي را به سرعت تغيير مي‌دهد. در ابتداي كار با ميكروسكوپ، براي يافتن تصوير و در بزرگنمايي كم، بيشتر از آن استفاده مي‌شود.

2-7- پيچ ميكرو - كند (پيچ كوچكتر): فاصله‌ي نمونه و عدسي را با سرعت كم و ميكرومتري تغيير مي‌دهد و در بزرگنمايي‌هاي زياد و براي تنظيم دقيق تصوير از آن استفاده مي‌شود.

8- لامپ ميكروسكوپ:

نور را تأمين مي‌كند. معمولاً در زير پايه‌ي ميكروسكوپ جاسازي شده و مي‌توان در صورت نياز، آن را تعويض نمود.

9- پايه‌ي ميكروسكوپ:

ميكروسكوپ با كمك آن بر روي ميز قرار مي‌گيرد و بخش‌هاي مختلف ميكروسكوپ روي آن قرار دارند.

10- دسته‌ي ميكروسكوپ:

عدسي‌ها روي آن سوار شده‌اند و براي حمل ميكروسكوپ، آن را در يك دست مي‌گيرند و دست ديگر را زير پايه‌ي ميكروسكوپ قرار مي‌دهند.

11- كليد روشن و خاموش:

در بعضي ميكروسكوپ‌ها به‌صورت چرخان است و ميزان نور را نيز تنظيم مي‌كند و در بعضي ديگر اين دو مورد جدا از هم هستند.

سیارات منظومه شمسی

سیارات منظومه شمسی را به دو گروه تقسیم می کنند.

گروه اول سیارات داخلی (زمین مانند) شامل: عطارد(تیر) ، زهره(ناهید)، زمین، مریخ(بهرام)

گروه دوم سیارات خارجی (مشتری مانند) شامل: مشتری (برجیس، هرمز، زاوش) زحل (کیوان) اورانوس، نپتون

پلوتو در سال 1930 کشف شد و به عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی معرفی گردید. اما بر اساس جدید ترین اطلاعات و طبقه بندی انجمن جهانی نجوم IAU ،که در سال 2006 انجام شد، منظومه شمسی شامل 8 سیاره می باشد و پلوتو(پلوتون) جزء سیاره های کوتوله طبقه بندی شده است.

قمرهای منظومه شمسی

بررسی هایی که تا کنون انجام شده است تعداد قمرهای سیارات منظومه شمسی به قرار زیر است:

عطارد و زهره هیچ قمری ندارند.

زمین یک قمر دارد(ماه)

مریخ دارای دو قمر به نام های فوبوس و دیموس است

مشتری 63 قمر. 4 تا از بزرگ‌ترین و شناخته شده‌ترین اقمار آن که در سال 1610 توسط گالیله کشف شد به نام‌های آیو، اروپا، گانیمید و کالیستو نامگذاری شده‌اند. از دیگر اقمار مشتری می‌توان به دراستیا، انانک، کارم، الارا، هیمالیا، لدا، لیستیا، متیس، پاسیفا، سینوپ و تب اشاره کرد.

زحل 53 قمر اصلی و 9 قمر موقت دارد. که در مجموع ۶۱ قمر می شود.شناخته شده‌ترین قمر کیوان، تایتان نام دارد که دومین قمر بزرگ در منظومه خورشیدی، بعد از قمر مشتری (گانیمد) است. قمر تایتان از سیاره تیر بزرگ‌تر است. از دیگر اقمار کیوان می‌توان به اطلس، گالیپسو، انسلادوس، یاپتوس، جانوس، میماس، فوئب، و تتیس اشاره کرد.

سیاره اورانوس 27 قمر دارد. ستاره شناسان 5 قمر بزرگ این سیاره را در بین سالهای 1787 و 1948 کشف کردند. بزرگ‌ترین قمر اورانوس تایتانیا نام دارد و چها تای دیگر به ترتیب عبارتند از: ابرون، آمبریل، آریل و میراندا.
برخی از قمرهای کوچک‌تر اورانوس عبارتند از: بلیندا، بیانکا، کلیبان، کوردلیا، کرسیدا، دسدمونا، ژولیت، اوفلیا، پورتیا، پوک و رزالیند.

سیاره نپتون 13 قمر شناخته شده دارد. به علت دوری بسیار زیاد این سیاره از زمین، مشاهده بسیاری چیزها در آن برای ما ممکن نشده است. اولین قمری از نپتون که کشف شد تریتون نام گرفت. اسامی دیگر قمرهای نپتون عبارتند از: دسپینا، گالاتی، هالیمد، لائومدیا، لاریسا، نایاد، نسو، پروتوس، سامات، سائو و تالاسا

پلوتو 3 قمر دارد. بزرگ‌ترین قمر پلوتو کارن نام دارد. کارن(شارون) از پلوتو هم کوچک‌تر است به همین دلیل پلوتو و کارن باهم یک سیستم دوتایی را تشکیل می‌دهند. دو قمر دیگر پلوتو عبارتند از: هیدرا و نیکس . در سال‌های 2011 / 1390 و 2012 / 1391 تلسکوپ فضایی هابل دو قمر دیگر برای پلوتو کشف کرد. قمر چهارم که فعلا P4 نامیده می‌شود، در سال 1390و قمر جدید که فعلا S/2012 (134340) 1 یا P5 نام گرفته، در اواسط تیرماه1391کشف گردید.

منابع:

همشهری آنلاین

دانشنامه ستاره شناسی هفت آسمان

با توجه به اهمییت بازیابی آهن از آهن قراضه ، بخش مهمی از فولادی که تهیه می شود ، از دمیدن اکسیژن در کوره ای که حاوی چدن و آهن قراضه است تهیه می کنند . بنابراین در این نوع کوره ها جهت تولید فولاد باید مقدار زیادی از آهن قراضه در کوره وجود داشته باشد .

برای آشکار نمودن اهمیت آهن کهنه در تولید فولاد آماری را از مقدار سنگ آهن ورودی و مقدار آهن قراضه را که در کوره ها استفاده می کنند ، مطرح می کنیم :

- سنگ آهن مورد نیاز سالانه در حدود 5 ملیون تن ( که بیشتر آن منگنیت Fe3O4 ) که بخش اعظم آن از معادن گل ِ گهر سیرجان و چادر ملوی کرمان تأمین می شود که از طریق راه آهن به مجتمع منتقل می شود و پس از آسیاب کردن و مخلوط کردن با آب آهک ، گرما دادن و گُندله سازی ( تبدیل ذره های ریز به ذره های گلوله مانند ، درشت تر و تا حدودی متخلخل ) به کوره های کاهش مستقیم منتقل می شود .

- سالانه در حدود 700 هزار تن آهن قراضه ورودی کوره های فولاد سازی مجتمع است .

بازیافت آهن و استیل به روش ذوب کردن و دوباره قالب گیری کردن و در آوردن به فرم نیم تمام (که این فرم در تولید محصولات جدید استیلی به کار می رود ) انجام می شود ؛ زیرا از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه است . قطعات بازیافتی آهن از دو دسته بزرگ به وجود می آید .

- دسته اول شامل قطعات بازیافتی خانگی است که در زباله ها وجود دارد

- دسته دوم شامل قطعاتی می شودکه حاصل عملیات کارخانه ای ، برای ساخت فولاد است . این گروه را توسط ماشین هایی به کارخانه ذوب آهن می برند و آن ها را دوباره بازیافت می کنند . البته بدون وجود کارخانه ای که فولاد بسازد ، قطعات بازیافتی به وجود نمی آید . این قطعات می توانند حاصل تراشکاری هم باشند و چون ترکیبات این مواد شناخته شده است ، بازیافت آن ها نیز آسان است .

یکی دیگر از منابعی که درصد زیادی از فلزات بازیافتی را تشکیل می دهد ، بدنه خودرو های فرسوده است که ساختار فولاد آنها ویران شده و از بین رفته است . در کشور ما نیز این منبع ، مورد توجه زیادی قرار گرفته است .

تنوع و گستردگی محصولاتی که از آهن به وجود می آید نسبت به سایر فلزات بیشتر است و به همین دلیل ، ساختار شیمیایی و عملکرد فیزیکی این محصولات نیز متفاوت است . این امر موجب می شود که بازیافت این مواد نیازمند آماده سازی بیشر مانند : طبقه بندی ، گالوانیزه کردن و قله اندود کردن باشد .

در سال 2001 در حدود 45% از مقدار آهنی که برای ساختن خودروها به کار رفته ، از قطعات آهن بازیافتی بوده است . این مقدار در حدود 13900000 تن بوده است که طبق آمارهای داده شده می توان با این میزان ، در حدود 14000000 اتوموبیل را تولید کرد .

تولیدات فولاد کارخانه ای در اثر فعالیّت های شیمیایی و فیزیکی است و اغلب محتوای این فولاد را عناصری مانند : کربن ، کرومیوم ، کبالت و منیزیم ، مولیبدن ، نیکل ، سلیکن ، تنگستن و وانادیم تشکیل می دهد . برخی از تولیدات فولاد را با موادی ، برای جلوگیری از زنگ زدن ، دوام بیشتر ، زیبایی و ... می پوشانند . این مواد عبارت اند از : آلمینیوم ، کرومیوم ، آلیاژ قلع و سرب ، روی و قلع .

کارخانه های ذوب فولاد ، این قطعات را بر اسا س مقدار اکسیژن ، در کوره های دارای قوس الکتریکی(BOF) و تا حد کمی در کوره های انفجاری(EAF) ، قرار می دهند .

بازیافت آهن واستیل مزایای زایادی را به همراه دارد که می توان حفظ منابع طبیعی ، صرفه جویی در مصرف انرژی و تمیزی محیط زیست را نام برد .

بازیافت 1 تن فولاد ، حفظ Kg 1030 از کانی های فلزی آهن ، Kg 580 ذغال سنگ و Kg 5 سنگ آهک را به دنبال دارد . همچنین تخمین زده شده است که سالانه ، بازیافت فولاد باعث ذخیره انرژی الکتریکی 18000000 خانه (در ایالات متحده) می شود .